Prag Transilvanya Korkunun Coğrafyaya Dönüştüğü Hat

Prag’dan çıkan ley hatları, zihni yoran ve zamanı tartan düğümlerden kurtulup doğuya doğru ilerlerken, Krakow’da hafızayı taşa mühürledikten sonra Transilvanya’ya ulaştığında artık düşünce ya da hatıra üretmez; burada enerji, hayatta kalma refleksine, içgüdüye ve bastırılmış korkuların saf haline dönüşür, çünkü Transilvanya bir şehirler toplamı değil, bir eşik bölgedir. Bu topraklarda dağlar yalnızca yükselti değildir; Karpatlar, ley hatlarını kesen, büken ve yönünü bozan doğal bir bariyer gibi davranır ve bu nedenle Transilvanya’da enerji düz ilerlemez, parçalanır, kırılır ve yankı yapar; bu yankı, insan zihninde sebep aramayan bir huzursuzluk olarak hissedilir, çünkü burada korku bir olaydan değil, ortamdan doğar.

Prag’da kuleler göğe bakar, Krakow’da taşlar yere gömülür; Transilvanya’da ise yapılar çevreyi izler, çünkü bu coğrafyada mimari savunma için değil, gözlem için vardır ve kaleler tepelerde değil, geçitlere hakim noktalarda yükselir, zira amaç göğe yaklaşmak değil, geleni önceden hissetmektir. Bran Kalesi gibi yapılar, efsanelerle özdeşleştirilmiş olsa da esas işlevleri korku yaratmak değil, korkuyu yönetmektir; kalın duvarlar, dar geçitler, keskin dönüşler ve karanlık iç mekanlar, ley hatlarının yarattığı düzensiz enerjiyi mimariyle bastırma çabasıdır, çünkü Transilvanya’da korku kontrol edilmezse yayılır, şekil değiştirir ve efsaneye dönüşür.

Bu bölgede gece, gündüzün karşıtı değildir; gece burada enerjinin serbest kaldığı zamandır, çünkü güneş ışığı Transilvanya’da bastırıcıdır, ay ışığı ise uyandırıcı, bu yüzden halk anlatıları gündüz değil, gece doğar, hikayeler gece fısıldanır ve korku karanlıkta değil, sessizlikte büyür. Ley hatları Transilvanya’da yüzeye çıkar ama düzenli akmaz; bataklıklar, orman içleri, sisli vadiler ve dağ geçitleri, enerjinin düzensizce yükseldiği noktalardır ve bu düzensizlik, insan zihninde mantık aramayan imgeler üretir; vampir, kurt adam, gölge varlık gibi figürler bu nedenle ortaya çıkmıştır, çünkü bilinç burada açıklama üretmek yerine şekil üretir.

Prag insanı düşünmeye zorlar, Krakow hatırlamaya; Transilvanya ise insanı uyanık kalmaya iter, çünkü bu coğrafyada bilinç gevşediği anda korku boşluğu doldurur ve bu yüzden Transilvanya’dan geçen herkes, farkında olmadan daha dikkatli yürür, daha az güvenir, daha çok dinler.

Gölge Şehirler serisinde Transilvanya, kötülüğün ya da karanlığın merkezi değildir; burası, insanlığın bastırdığı korkuların ley hatları boyunca birikip coğrafyaya sızdığı bir bölgedir ve bu yüzden buradan çıkan hikayeler masal gibi anlatılır ama masal gibi unutulmaz. Prag’da zaman seni tartmıştı. Krakow’da zaman seni kayda almıştı. Transilvanya’da ise zaman seni sınar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Eksenine Kurulan Şehir; Londra’nın Ley Hatları

Resim
  Londra’nın ley hatları meselesi, yalnızca modern ezoterik söylemlerin romantik bir yakıştırması değil, Britanya adasının binlerce yıl öncesine uzanan kutsal coğrafya anlayışının, taşla, suyla ve yönle kurduğu sistematik ilişkinin bugüne kadar sızmış izlerini taşır; çünkü bu adada yerleşim, hiçbir zaman yalnızca “yaşamak” için değil, enerjiyi toplamak, yönlendirmek ve sabitlemek için de planlanmıştır ve Londra bu planın merkezî düğümlerinden biridir. Stonehenge ile başlayan bu hat, çoğu araştırmacının sandığının aksine yalnızca astronomik bir takvim ya da ritüel alanı olarak ele alınamaz; Stonehenge, çevresindeki nehir kıvrımları, tepe hatları ve daha sonra inşa edilen kutsal yapılarla birlikte düşünüldüğünde, yer kabuğunun doğal enerji akışlarını kilitleyen ve yönlendiren bir rezonans istasyonu gibi çalışır ve bu rezonans çizgileri, yüzlerce kilometre boyunca belirli duraklardan geçerek Londra havzasına ulaşır. Bu duraklar, çoğu zaman ya eski tapınak kalıntılarıdır ya da Hristiya...
Devamı

İskoçya’nın İç Ley Hattı

Resim
İskoçya’yı artık nokta nokta değil, tek bir iç omurga üzerinden okuyalım; çünkü Callanish → Iona → Highlands hattı, Britanya adasının kuzeyinde medeniyetle değil, hafızayla ve süreklilikle çalışan bambaşka bir ley sistemini ortaya çıkarır. Bu hat, güneydeki Stonehenge merkezli çizgiler gibi düzen kurmaz, ölçmez ya da hizalama dayatmaz; aksine, kuzeye çıktıkça yavaşlayan, derinleşen ve saklanan bir karakter kazanır ve İskoçya’yı bir ülke olmaktan çok, korunmuş bir bilinç alanı haline getirir. Callanish Stones ile başlayan bu iç hat, İskoçya’nın en ham noktalarından birinde doğar; Lewis Adası’ndaki bu taş çember, enerjiyi yükseltmek yerine tutar, yaymak yerine yoğunlaştırır ve bu yüzden hattın ilk düğümü bir başlangıç değil, bir toplanma alanı gibidir. Burada bilgi ilerlemez, burada bilgi bekler; Callanish, hattın kuzey kapısıdır ve bu kapıdan geçen her şey önce ağırlaşır, sadeleşir ve fazlalıklarından arınır. Bu yoğunluk, adalar zinciri boyunca güneye doğru ilerlerken sertliğini kaybetm...
Devamı

Iona Adası

Resim
Iona Adası, haritada küçük bir kara parçası gibi görünse de, Britanya’nın bilinç coğrafyasında orantısız derecede büyük bir boşluk kaplar; burası gücün sergilendiği, taşın yükseltildiği ya da göğün ölçüldüğü bir merkez değildir, aksine bilginin susturulduğu, egonun geri çekildiği ve niyetin sadeleştiği bir alan olarak var olur. Callanish’te taşlar konuşur, Highlands’te dağlar yankı yapar, fakat Iona’da her şey fısıltıya iner; çünkü burası yükseltmek için değil, taşımak için seçilmiştir. Adanın konumu rastlantı değildir; batıya, yani güneşin battığı yöne açık oluşu, Iona’yı kadim sembolizmde geçiş ve bırakma ile ilişkilendirir. Gün batımı burada bir manzara değil, bir ritüeldir; ışık her akşam suya doğru çekilirken, ada sanki her gün yeniden boşaltılır. Bu yüzden Iona, ley hattı üzerinde bir düğümden çok bir filtre gibi çalışır; Callanish’ten gelen ağır ve yoğun hafıza burada yumuşar, Highlands’e taşınabilecek hale gelir. Iona’nın merkezinde yer alan manastır, bu hattın insan eliyle kur...
Devamı