İki Akış Arasında Mühürlenen Bilinç; Devin Kalesi

Devin Kalesi, iki nehrin kavuştuğu yerde yalnızca taşla yükselmiş bir savunma yapısı değildir; o, akışların birbirini iptal etmediği, aksine birbirini gerdiği bir eşikte durur ve bu gerilim, yüzyıllardır görünmeyen bir bilinç alanı üretir. Tuna’nın ağır, geniş ve sabırlı akışı ile Morava’nın daha hızlı, daha huzursuz karakteri burada birbirine değdiğinde, suyun üstünde sakin bir yüzey oluşur ama alt katmanda sürekli hareket eden, yer değiştiren bir bellek çalışmaya başlar.

Gölge Şehir okumasında Devin, iki zamanın çarpıştığı bir kilit noktadır. Nehirler yalnızca coğrafi sınırlar çizmez; kültürleri, imparatorlukları ve düşünce biçimlerini taşır. Bu yüzden Devin’in bulunduğu konum, tarih boyunca “geçilmesi gereken” değil, kontrol edilmesi gereken bir eşik olarak görülmüştür. Buraya kurulan her taş, yalnızca düşmana karşı değil, akışın kendisine karşı da konumlanmıştır.

Kalenin yükseldiği kaya kütlesi, yeraltında doğal boşluklar ve çatlaklarla doludur; bu durum, yapının rastgele değil, bilinçli bir seçimin sonucu olduğunu düşündürür. Çünkü Gölge Şehir mantığında böyle noktalar, ya korunur ya da mühürlenir. Devin’de yapılan şey ikisinin arasındadır: Ne tamamen kapatmak ne de tamamen açmak. Askıda tutmak.

Geceleri kalenin çevresinde dolaşan sis, meteorolojik bir olaydan fazlasını çağrıştırır; sanki nehirlerin taşıdığı eski niyetler, anlaşmalar ve yarım kalmış kararlar yüzeye çıkmak ister, fakat kale buna izin vermez. Bu nedenle Devin, ziyaret edenlerde garip bir duygu bırakır: Ne tam bir huzur ne de açık bir tehdit. Daha çok, insanın içindeki iki sesin aynı anda konuşması gibi bir hal.

Tarihi kayıtlar kaleyi askeri ve stratejik bir merkez olarak anlatır; fakat Gölge Şehirler perspektifinde Devin, bilincin sınır karakolu gibidir. Batı’dan gelen düzenli yapı ve Doğu’dan taşan sezgisel dalga burada karşılaşır, fakat hiçbirinin tam hakimiyet kurmasına izin verilmez. Bu yüzden kale yıkılmış olsa bile etkisi dağılmaz; taşlar yerinde durmasa da, konum hala çalışır.

Devin Kalesi’nin asıl gücü, duvarlarında değil, yerinde saklıdır. İki nehir arasında sıkışan şey bir yapı değil; karar vermek zorunda kalan, fakat kararını sürekli erteleyen bir bilinçtir. Ve bu yüzden Devin, Gölge Şehirler serisinde yalnızca bir kalenin değil, kararsızlığın mimarisi olarak durur.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Eksenine Kurulan Şehir; Londra’nın Ley Hatları

Resim
  Londra’nın ley hatları meselesi, yalnızca modern ezoterik söylemlerin romantik bir yakıştırması değil, Britanya adasının binlerce yıl öncesine uzanan kutsal coğrafya anlayışının, taşla, suyla ve yönle kurduğu sistematik ilişkinin bugüne kadar sızmış izlerini taşır; çünkü bu adada yerleşim, hiçbir zaman yalnızca “yaşamak” için değil, enerjiyi toplamak, yönlendirmek ve sabitlemek için de planlanmıştır ve Londra bu planın merkezî düğümlerinden biridir. Stonehenge ile başlayan bu hat, çoğu araştırmacının sandığının aksine yalnızca astronomik bir takvim ya da ritüel alanı olarak ele alınamaz; Stonehenge, çevresindeki nehir kıvrımları, tepe hatları ve daha sonra inşa edilen kutsal yapılarla birlikte düşünüldüğünde, yer kabuğunun doğal enerji akışlarını kilitleyen ve yönlendiren bir rezonans istasyonu gibi çalışır ve bu rezonans çizgileri, yüzlerce kilometre boyunca belirli duraklardan geçerek Londra havzasına ulaşır. Bu duraklar, çoğu zaman ya eski tapınak kalıntılarıdır ya da Hristiya...
Devamı

İskoçya’nın İç Ley Hattı

Resim
İskoçya’yı artık nokta nokta değil, tek bir iç omurga üzerinden okuyalım; çünkü Callanish → Iona → Highlands hattı, Britanya adasının kuzeyinde medeniyetle değil, hafızayla ve süreklilikle çalışan bambaşka bir ley sistemini ortaya çıkarır. Bu hat, güneydeki Stonehenge merkezli çizgiler gibi düzen kurmaz, ölçmez ya da hizalama dayatmaz; aksine, kuzeye çıktıkça yavaşlayan, derinleşen ve saklanan bir karakter kazanır ve İskoçya’yı bir ülke olmaktan çok, korunmuş bir bilinç alanı haline getirir. Callanish Stones ile başlayan bu iç hat, İskoçya’nın en ham noktalarından birinde doğar; Lewis Adası’ndaki bu taş çember, enerjiyi yükseltmek yerine tutar, yaymak yerine yoğunlaştırır ve bu yüzden hattın ilk düğümü bir başlangıç değil, bir toplanma alanı gibidir. Burada bilgi ilerlemez, burada bilgi bekler; Callanish, hattın kuzey kapısıdır ve bu kapıdan geçen her şey önce ağırlaşır, sadeleşir ve fazlalıklarından arınır. Bu yoğunluk, adalar zinciri boyunca güneye doğru ilerlerken sertliğini kaybetm...
Devamı

Iona Adası

Resim
Iona Adası, haritada küçük bir kara parçası gibi görünse de, Britanya’nın bilinç coğrafyasında orantısız derecede büyük bir boşluk kaplar; burası gücün sergilendiği, taşın yükseltildiği ya da göğün ölçüldüğü bir merkez değildir, aksine bilginin susturulduğu, egonun geri çekildiği ve niyetin sadeleştiği bir alan olarak var olur. Callanish’te taşlar konuşur, Highlands’te dağlar yankı yapar, fakat Iona’da her şey fısıltıya iner; çünkü burası yükseltmek için değil, taşımak için seçilmiştir. Adanın konumu rastlantı değildir; batıya, yani güneşin battığı yöne açık oluşu, Iona’yı kadim sembolizmde geçiş ve bırakma ile ilişkilendirir. Gün batımı burada bir manzara değil, bir ritüeldir; ışık her akşam suya doğru çekilirken, ada sanki her gün yeniden boşaltılır. Bu yüzden Iona, ley hattı üzerinde bir düğümden çok bir filtre gibi çalışır; Callanish’ten gelen ağır ve yoğun hafıza burada yumuşar, Highlands’e taşınabilecek hale gelir. Iona’nın merkezinde yer alan manastır, bu hattın insan eliyle kur...
Devamı